Ang Kawalang-Kabuluhan ng Buhay na Hiwalay sa Diyos

Sinusuri ni Solomon ang mga hangganan ng makalupang karunungan at pagpapagal. Bagama’t kinikilala niyang ang karunungan ay higit kaysa kamangmangan, kanyang ikinalulungkot na pareho lamang ang kanilang kahihinatnan. Kanyang napagtanto na ang lahat ay walang kabuluhan sa paghahangad ng anuman “sa ilalim ng araw,” sapagkat walang pagkakaiba ang kamatayan sa pagitan ng marunong at mangmang. Sa huli, kanyang ipinahayag na ang tunay na kasiyahan at kaganapan ay nagmumula lamang bilang kaloob ng Diyos, na Siyang nagbibigay-kakayahan sa tao na tamasahin ang bunga ng kanyang paggawa.